معصيت و نافرمانى او را كرده‌ام . و از علائم حياكننده از خدا اين است كه او را نه بينند در أمرى كه از آن حيا مىكند . و روايت شده كه خداى عز و جل وحى فرمود به حضرت عيسى عليه السّلام يا عيسى موعظه كن مردم را ، و مواقعى كه آنها را موعظه نميكنى از من حيا كن ( و سخنان لغو و بيهوده نگو ) . و علامت سفيهان پنج است ، كمى حيا ، و خشكى چشم ( كه از خوف خدا نميگريند ) ، و رغبت به دنيا ، و طول أمل ، و قساوت قلب . و مرويست كه خداى تعالى فرموده : با انصاف رفتار نمينمايد با من بندهء من ! زيرا مرا ميخواند و دعا مىكند و من شرم دارم كه او را ردّ كنم و دعايش را مستجاب ننمايم ، و ليكن او شرم نميكند از من و معصيت و نافرمانى مرا مينمايد . و نهايت و حقيقت حيا آن است كه قلب آدمى توجه داشته باشد كه خداوند اطلاع كامل از حال او دارد و چشم بهمزدنى از نظر خدا غايب نميتوان شد ، و هر گاه بنده‌ئى در موقع گناه كردن معتقد باشد كه خداوند او را مىبيند هر آينه بسيار كم حيا است و جاهل است بقدرت پروردگار ، و اگر معتقد نباشد كه او را مىبيند پس او كافر است . باب سى و يكم در فضيلت حزن خداوند در فضيلت آن و مدح حضرت يعقوب عليه السّلام فرموده :